Daoinuniverse

บ้านระยอง...8.13 น.

หลังจากมานั่งๆ นอนๆ ชายทะเลหลายวัน

ฉันพบว่า ข้อดีของการมาทะเลไม่ว่าจุดเริ่มต้นของการมาจะด้วยสาเหตุอะไรก็ตาม

พอถึงตอนกลับ ดูเหมือนจะเว่อร์แต่เชื่อฉันไหมว่า โลกทั้งโลกดูมันเปลี่ยนไป

ตอนนี้ฉันลืมไปแล้วล่ะว่า  ทำไมต้องมา?

ฉันลืมไปแล้วล่ะ ว่าฉันเคยเกลียดใครไม่ชอบใคร เพราะตอนนี้ในใจฉันและในมันสมองอันเล็กน้อยของฉัน

มีแต่ ฉันรักใครและใครคือ คนที่ฉันรัก...

ที่สำคัญคือ ฉันลืมไปแล้วด้วยว่าใครที่เกลียดฉันและไม่ชอบฉัน...

บางทีการคิดในแง่บวกมันก็ดูเหมือนการหลอกตัวเองนะ

แต่ฉันเห็นว่า มันคงไม่มากเกินไป ถ้าการหลอกตัวเองมันจะทำให้โลกทั้งโลกดูสดใสและน่าอยู่ขึ้น:)

หลังจากวันนี้ก็คงต้องกลับสู่ปัจจุบันและทำสิ่งที่ต้องทำแล้วล่ะ (Thesis TTWTT)

บางทีฉันก็สงสัยเหมือนกันว่า ทำไมชีวิตฉันต้องเจออะไรที่มันแย่ๆและวุ่นวายเสมอๆ

จนกระทั่งได้มาทะเลและได้คุยกับคนๆนึงเข้าโดยบังเอิญ ก็เลยได้คำตอบ....

"คนเรามันก็ต้องมีเรื่องแย่ๆ วุ่นวายบ้าง อะไรบ้าง.... เพราะถ้าไม่มี ลองนึกดูสิว่าพอถึงอายุมากๆมีคนมาถามเราว่าในชีวิตมีเรื่องเล่าอะไรมั่ง อยากฟัง อยากฟัง....

.... จะน่าเศร้าแค่ไหนนะ ถ้าเราตอบกลับไปว่า ความทรงจำของฉันเท่ากับศูนย์เพราะในชีวิตถูกโรยด้วยกลีบกุหลาบตลอดเวลา....

ดังนั้นจงดีใจถ้าวันไหนเราต้องเศร้าใจ ดีใจนะเพราะเราจะมั่นใจได้ว่า เมื่อเราแก่เฒ่า เราจะยังมีเรื่องสนุกๆ เล่าให้หลานๆของเราฟังอยู่ไงล่ะเนอะ:)"

ที่นี่ลมเย็นทีเดียว หน้าหนาวคงกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาแล้วล่ะ:)

ดาว.

"

ปล. หลายครั้งทีเดียว จิตใจของฉันถูกเยียวยาด้วยทำนองของดนตรี ในครั้งนี้ก็เช่นกัน

 อยู่ในจักรวาลก็ยังอุตส่าห์มีเพลงเพราะๆมาให้ฟังด้วย ขอบคุณค่ะ:)