จดหมายฉบับที่ 159
20.21
บ้านระยอง
ละเมอหัวเราะอีกแล้ว....,,,,,ละเมอ ละเมอ
ละเมอว่า....
คิดถึง...วันที่มืดๆ วันที่รีบๆ วันที่...รนๆ..จนเกือบไปเรียนAceไม่ทัน..YY
คิดถึง...ผู้ชายคนหนึ่งที่อุตส่าห์เปิดประตูห้องเรียนให้...คิดในใจ ทำไมพี่คนนี้หน้าเหมือนแมวจังเลย
คิดถึง...ตอนที่มีคนถามว่า เอาไหม statement of purpose แล้วจะสอบทุนกพ.เหรอ
เอาหนังสือกพ.ไหมจะได้ไม่ต้องซื้อ...(ขอบคุณค่ะ)
คิดถึง...ตอนที่คุยกันไปคุยกันมา พี่ชมรมเรา กลายเป็นน้องแลปของของพี่เขาซะงั้น
คิดถึง...รอยยิ้มกว้างๆ ของคนอารมณ์ดีๆ
คิดถึง...ตอนที่ลืมบอกไปว่า เราชอบอยู่กับคนอารมณ์ดีๆที่สุด
คิดถึง...ตอนที่นั่งมืดๆ บนเก้าอี้เล็กๆ ของยูนิเซิฟ วุ่นๆแลกเมล์กันสามคน ใช้กระดาษของเรา ปากกาของเขา
คิดถึง...ตอนที่แอดเมล์ไปครั้งแรก...
คิดถึง...ตอนที่คุยกันครั้งแรกและแอบนินทาในใจ พี่นี่เป็นเกย์แน่ๆเลย^^
คิดถึง...ตอนที่เล่นมุขกันไปเล่นมุขกันมา และสุดท้ายเราก็ตามมุขเขาไม่ทันYY
คิดถึง...เรื่องบังเอิญเล็กๆน้อยๆ ที่บังเอิญเกิดขึ้น
คิดถึง...คำพูดที่ว่า "นี่ๆ เห็นพี่มีสไตร์ก็เลยเลียนแบบหนังของพี่ใช่มะ" Wall E Fly Me to Polaris Forest Gump
ชอบจริงป่ะ(เชอะ ไม่อยากจะบอกดาวเล่าได้เป็นฉากๆ แฮ่_*_)
คิดถึง...ตอนที่เราแอบคิดในใจ "อีตานี่มันเป็นใคร ผีหรือเปล่าเนี่ย"ทำไมต้องชอบหนังเรื่องเดียวกันด้วย
คิดถึง...ตอนที่อยู่ๆก็ชวนเขาไประบายสี ทั้งๆที่เพิ่งเคยเจอกันแค่...สองครั้ง
คิดถึง...ตอนที่นัดเจอครั้งแรก ไปยืนรอหน้าคณะ มองหา ม๊อง มองเท่าไหร่ก็ไม่เจอ
ขอสารภาพตอนนั้นจำหน้าเขาไม่ได้แล้ว ชื่อก็จำไม่ได้ รับโทรศัพท์ครั้งแรกจะพูดว่าพี่อย่างโน้น
พี่อย่างนี้ คือ....ลืมชื่อ....^^
คิดถึง...ตอนที่สีหยดเลอะเทอะไปหมด และเราก็โมเมไปว่า ก็เพราะพี่น่ะแหละ เล่นอยู่ได้
สีหยดหมดแล้ว(แฮ่ ขอโทษค่ะ)
คิดถึง...เสียงของบางคนที่มาพร้อมกับพู่กันอันใหญ่ ขู่ว่า "อยากเติมหนวดใช่ไหม?"
คิดถึง...ตอนที่รู้ว่าคนใกล้ตัวของน้าเรา รู้จักคนใกล้ตัวของเขา
เออ รู้จักกันให้หมดเชียงใหม่ไปเล๊ย (น่ากลัวจริงๆ)
คิดถึง...ตอนที่ขอติดรถไปกินข้าว และเขามาส่งเราหน้าหอ มีคนมาส่งแฟนเต็มไปหมด
ใครบางคนพูดขึ้นว่าา "โอ๊ะ เสตปแฟนมาส่ง".....ยังอุตส่าห์เล่นมุข..แต่
เสียงในรถเงียบเชียบ.......เราไม่พูด พี่ก็เงียบ...
คิดถึง...ตอนนั้นเราไม่พูดเพราะกำลังตาร้อนผ่าวๆ อิจฉา เลยรีบลงมาและปิดประตูรถ
จนไม่ทันได้ยินว่าพี่ยื่นหน้ามาพูดอะไร...
คิดถึง...ตอนที่เราเปิดประตูไปอีกครั้งเพื่อจะถามว่า เมื่อตากี้พี่ว่าอะไรนะ พี่ตอบว่า อ๋อไม่มีอะไร...
คิดถึง...วันสุดท้ายของการระบายสี...เขาไม่ได้ไปกินข้าวด้วยกัน....เพราะนัดกับพี่ๆไว้ก่อน
คิดถึง... กลับมาเปิดไฮร์ไฟร์ เขามาเม้นว่าหายเหมือนกัน แต่เป็นบัตรเอทีเอ็มหายนะ
คิดถึง... หลังจากนั้นเราก็เริ่มขาดการติดต่อ..เพราะไม่มีระบายสีที่วัดอีกแล้ว....
คิดถึง...ตอนที่รู้สึกใจหายนิดๆ
คิดถึง...เมจเสจแรก...มีใครบางคนบอกว่าให้"ดูสุริยุปราคา"
คิดถึง... เรามองสุริยุปราคา แต่กลับมองวงกลมๆบนท้องฟ้าเป็นหน้าแมวๆซะงั้น
คิดถึง...five ใน้hi5ที่ให้กันวันละสองสามอัน อื๋อ ขอบคุณนะคะ^^
คิดถึง...ตอนที่อยู่ๆก็ไปเดินงานดอกไม้ด้วยกัน (อยู่ๆเราก็อยากชวน ไม่รู้ทำไม^^)
คิดถึง...ดอกไม้ประหลาดๆที่พากันถ่ายรูปแบบมั่วสั่ว^^
คิดถึง... ลูกชิ้นขึ้นชื่อแถวๆช้างเผือก และข้าวขาหมูที่อร่อยที่สุด แม้ท้องอื๊ด อืดก็ตาม
คิดถึง...เมจเสจเหน็บแนมหาว่าเรากินอิ่มแล้วไม่อาบน้ำ_*_
คิดถึง...เวลาที่ผ่านหอนาฬิกาพยายามทำคอให้ตรงๆ
แต่สุดท้ายตาเจ้ากรรมก็แอบเหลียวไปมองว่ามีรถจอดอยู่ไหมหนอ...เฮ้อ..
คิดถึง...ตอนที่มีคนใจดีพาไปกินของขึ้นชื่อในเชียงใหม่..หลายต่อหลายครั้ง(ขอบคุณนะ)
คิดถึง...ตอนที่เราพูดว่า "แล้วเจอกัน" แต่บางคนดันคิดว่า เจอกันในเอ็มคืนนี้นะ
(ขอโทษนะคืนนั้นดาวไม่ได้ออนเอ็ม^^)
คิดถึง...เมจเสจ การโทรหาและการนัดกันในวันวาเลนไทร์...ของคนสองคนที่คนหนึ่งอิจฉา
เวลาเพื่อนกินข้าวกับแฟน และอีกคนตาร้อนเวลาที่พี่กินข้าวกับแฟน... ฮ่า ๆ โถ...เอ็นดูกันเอง^^
คิดถึง...จุปาจุ๊บช๊อคโกแลต-วานิลลาในวันวาเลนไทร์ ที่คิดว่าจะลืมแต่ก็อุตส่าห์แวะเอามาให้..
อย่าลืมเก็บเปลือกจุปาจุ๊บแตงโมของเราไว้นะ ....
คิดถึง... นายสมองกับหนูหัวใจ อ่านแล้วรู้สึกดี ตั้งใจจะเขียนโน๊ตสอดไว้ให้เยอะกว่านั้น แต่หลับคากองหนังสือเตรียมสอบไปซะก่อน^^
คิดถึง...เล่มสองเมื่อไหร่จะออก ดาวได้ข่าวมาว่า เดือนตุลา คราวนี้ไม่พลาดแน่นอน....
คิดถึง...ตอนที่คิดว่าจะซื้อเล่มสอง อ่านแล้วรู้สึกดี จะได้นึกออกว่าถ้าไม่มีนายสมอง แล้วหนูหัวใจจะทำยังไงดี....เอาไว้อีกยี่สิบปีเผื่อจะตอบได้ ฮ่าๆ
คิดถึง...เสียงโทรศัพท์ และเสียงคนกลัวหลับตอนขับรถกลับจากงานหมั้นเพื่อน
คิดถึง...เด็กใส่เอี้ยมกับผู้ชายใส่เสื้อยืดที่ซื้อหน้ามอ
คิดถึง...เดินหน้ามอตั้งหลายรอบ ดูแต่เสื้อเชิ๊ตผู้ชายสีหวานแหววกัน
คิดถึง...เขาจำได้ว่าเราใส่ต่างหูมิกกี้เมาส์หัวคว่ำ
คิดถึง...การไปอ่างเกษตรตอนปี 4 ครั้งแรกในรอบหลายปี
คิดถึง...ลมเย็นๆที่อ่างเกษตร การพูดคุยของคนที่เรียนกันมาคนละด้าน ใครบางคนบอกว่า "ดีออกนะ จะได้มีเรื่องคุยกันอีกเยอะๆ"^^
คิดถึง...ตอนเอามือขยี้ตาแล้วโดนดุ^^
คิดถึง...เกมส์งงๆที่เด็กรัฐศาสตร์อย่างเราไม่เข้าใจ แต่ไม่เป็นไรทีเอ วิศวะเค้าอุตส่าห์คิดให้ลูกศิษย์เค้าเนอะ^^
คิดถึง...ตอนที่เราบอกว่าเราชอบผู้ชายใส่เสื้อเชิ๊ต ...แต่ไม่ใช่พี่นะ ฮ่าๆ ล้อเล่นนะพี่
คิดถึง...ฟ้าเมืองเชียงใหม่ที่เป็นสีแดง และสูงขึ้นกลายเป็นมืดสนิท
คิดถึง...เสื้อกันหนาวของใครบางคนที่อุตส่าห์เอามาให้เพราะกลัวเราจะเป็นหวัด
สงสัยพอดาวถอดก็รีบเอาไปซักแน่ๆเลยใช่มะ^^
คิดถึง...เพลงcover ร้องในห้องน้ำที่บางคนแอบเปิดให้ฟังในรถ
คิดถึง...ตอนที่ใครบางคนบอกว่าที่เล่นwhen you say nothing at all เพราะมันเล่นง่ายที่สุด^^
คิดถึง...ตอนที่ฟังเพลงกอยฮักยังไม่ทันจบ ก็มีคนมาปิด บอกว่า เขิน เสียงพี่แหลมๆร้องไม่เพราะหรอก...(ปิดทำไมอ่ะ กำลังฟังเพราะเลย)
คิดถึง...ตอนที่มัวแต่ฟังเพลงกัน จนลืมไปว่าสี่ทุ่มแล้ว เกือบเข้าหอไม่ทันแน่ะ^^
คิดถึง...ตอนที่กลับจากอ่างเกษตร ก็นึกขึ้นได้ว่า ....อืม คงจะจริง "สถานที่ไม่สำคัญเท่าคนที่ไปด้วย...."
คิดถึง...ตอนที่มีบางคนสู้ชีวิต เล่นมุขว่าต้องไปขุดเผือกขุดมัน ขโมยของบ้างอะไรบ้าง (ตอนนั้นดาวเพิ่งผ่าฟันคุด กลั้นหัวเราะแทบไม่อยู่อ่ะ)
คิดถึง...ตอนที่มั่วกันว่าทำไมต้องเรียกว่ารูปหนึ่งนิ้ว และเถียงกันว่ารถไฟมีมาตั้งแต่สมัยไหน
คิดถึง...ตอนที่รู้สึกว่ามีพ่อคนที่สองช่วงผ่าฟันคุด สั่งให้ทำโน่นทำนี่ อาทิเช่น ต้องเอาน้ำแข็งประคบนะเดี๋ยวจะบวม เสร็จแล้วต้องประคบร้อน ต้องประคบวันหนึ่งเลยนะ ตอนนี้ยังปวดอยู่ไหม....(ขอบคุณค่ะ)
คิดถึง...ตอนที่มีคนบอกว่าไปหานมกินเดี๋ยวนี้ เดี๋ยวปวดท้องเพราะเป็นกระเพาะอีกหรอก(ขอบคุณค่ะ)
คิดถึง...ทุกวันนี้เวลาที่เราไปกินก๋วยเตี๋ยว...และจำได้ว่ามีใครบางคนไม่ใส่พริกและต้องสั่งน้ำจิ้มสุกี้ของเด็ก
คิดถึง...เมจเสจที่ส่งมารบกวนการละเมอหัวเราะของดาวตอนกลางดึก
คิดถึง...เมจเสจที่ส่งมาทุกวัน...บางทีก็ตอนห้าทุ่มกว่าๆ บางวันก็ห้าโมงเย็นกว่าๆ บางวันก็เที่ยงๆ หลังจากที่ทำโน่นทำนี่หลังตื่นนอนเพิ่งเสร็จ
คิดถึง...คนที่บังเอิญชอบตัดผมด้วยตัวเองเหมือนกัน....
คิดถึง....ตัวเล็กลง ตัวใหญ่ขึ้น คีย์บอร์ดกับจอคอมใหญ่ตัวเท่าช้าง อยู่ๆก็รู้สึก น่ากลัวชะมัด!
คิดถึง...บังเอิญว่าเรามาระลึกการเล่นเปียโนตอนช่วงฝึกงานเหมือนกัน
คิดถึง...ตอนที่เรียนอังกฤษจนจะจบคอร์สแต่เพิ่งคุยกันในวันเกือบสุดท้าย
คิดถึง...บังเอิญว่าเราใช้Samsung YP_U3 เหมือนกัน ดาวก็ยังยืนยันว่ามันไม่ใช่ของเก๊ค่ะ (แต่ดาวกลัวพี่มากกว่า.....ก็เข้าใจนะว่ามันไม่ได้มีขายเครื่องเดียวในโลกแต่ทำไมพี่ต้องซื้อเหมือนหนูด้วยอะ แฮ่!)
คิดถึง...ที่พี่หาว่าดาวเป็นเสือสมิง_*_
คิดถึง...บังเอิญว่าทำไมกอยฮักต้องเป็นเพลงของเพื่อนพี่ และทำไมมาบอกตอนที่ชอบไปแล้วฟระ_*_
คิดถึง....บังเอิญว่าจะสั่งแกงกะหรี่เหมือนกัน
คิดถึง...ทำไมต้องมาแย่งของชาวบ้านกินด้วย_*_ เดี้ยะๆๆ
คิดถึง...ร้านอาหารชื่อ อาหารตา
คิดถึง... กระเป๋าแถมนีเวียร์
คิดถึง... แว่นที่พังแล้ว...แล้วเอาไปซ่อมที่โตเกียวออกติก..รึป่าว?
คิดถึง...ตอนที่เราบอกว่าให้เอาแว่นอีกอันมาใส่ ขับรถจะได้ไม่อันตราย
คิดถึง...แมวใส่เสื้อเชิ๊ตสีชมพูลายๆ แต่แมวมันเถียงว่า "สีส้มนะ"
คิดถึง...วันที่เขาบอกว่า คิดถึงนะ ครั้งแรก(อึ้งไปเลย)
คิดถึง...วันที่มีคนชวนไปเดินเล่น
คิดถึง... ภาพอาหารเยอะมากที่ส่งมาให้ดู...(ดูแล้วท้องร้องไปหมด)
คิดถึง... วันที่สอบเสร็จแล้วออนเอ็มกับใครบางคนจนถึงเช้า(หลับคาแป้น)
คิดถึง...เพลงI'm yours ที่สยองที่สุด
คิดถึง...เพลงlucky ที่แอบยิ้ม
คิดถึง...เพลงGee เวอร์ชั่นเกย์ที่เราส่งไปให้
คิดถึง...เพลง I can't smile without you ที่บังเอิญเปิดตอนเราเปิดประตูรถเข้าไปพอดี
คิดถึง...เพลงyou are my religion ดีใจนะที่ส่งมาให้
คิดถึง..วันที่ต้องทำวิจัยแล้วมีบางคนออนเอ็มอยู่เป็นเพื่อน(ขอบคุณนะ)
คิดถึง...ครั้งแรกที่เรา"ชัดเจน"ในความรู้สึก
คิดถึง...ครั้งแรกที่เราถามเขาว่า เราชัดเจน แต่พี่....ดูดีๆก่อนก็ได้นะ
คิดถึง...ตอนที่ใครบางคนบอกว่า เวลาคนเราไกลกัน ก็เป็นเหมือนสมการ สมการอันนี้ไม่ต้องเรียนเลขมาก็แก้ได้
แก้โดยใช้ตัวแปรตัวหนึ่ง นึกออกไหม หมายถึงตัวแปรตัวไหน(นึกออกสิ^^)
คิดถึง...บางคนบอกว่า เจ็บเพราะไกลกัน พี่ไม่กล้ารักใครอีกแล้ว เดี๋ยวก็ไม่อยู่ที่นี่แล้ว ใครจะรอพี่ ใครจะไปกับพี่
คิดถึง...ตอนที่มีอีกคนบอกว่า มีสิ ก็เหมือนพ่อแม่ ไม่ว่าเราจะไปไกลขนาดไหน นานแค่ไหน ถ้าเขารักเรา เขาก็ยังอยู่ตรงนี้แหละ....
คิดถึง...ตอนที่ไม่คิดว่าสุดท้ายแล้ว คนนั้นจะกลายเป็นเรา.....ที่ต้องใช้คำที่เราเคยพูดเอาไว้...เฮ้อ
คิดถึง...โปสเตอร์มนุษย์หน้าแมวๆกับปฏิทินน่ารักๆแต่เป็นปีที่ผ่านมาแล้ว(ใช้ไม่ได้ แต่จะเอาเก็บไว้อมยิ้มเล่นละกันนะ) อุตส่าห์แอบใส่ไว้ในถุงเน่าๆของดาว(ขอบคุณค่ะ)
คิดถึง...ถนนคนเดิน เวลาที่ได้แอบมองบางคนตอนที่เขาไม่รู้ตัว
คิดถึง...เข็มกลัดรูปตัวเอ็ม ที่ติดตรงกระเป๋าเต็มไปหมด.....พี่สาวลืมว่าเคยซื้อให้แล้ว (เอ๊ะ บ้านนี้ยังไงกัน)^^
คิดถึง...มุขตลกที่สาดกันไปสาดกันมา ฮาดีแต่ก็....ยิ้มไม่ค่อยออก ก็ใจหายนี่หว่า...
คิดถึง...ที่มีใครบางคนดึงและจับเสื้อเราไว้ ...กลัวหลง กำลังคิดว่าเหมือนดึงเสื้อแม่อยู่ใช่ไหม(ดาวไม่แก่ขนาดนั้นนะ แฮ่_*_)
คิดถึง...ตอนที่ลงจากรถแล้วพูดว่า...เจอกันนะพี่....(ลืมนึกไปว่าเมื่อไหร่กันวะที่จะได้เจอ)
คิดถึง...เครื่องลางสุขภาพที่เราซื่อบื้อไม่ทันมอง.....ตอนนั้นดาวไม่เคยให้อะไรพี่เลย(ขอบคุณนะ)
คิดถึง...หมากำพร้า ที่ฝากพี่เอาไว้...ลืมบอกไปว่ามันชื่อ โย-โย่ ดูแลมันดีๆนะ^^
คิดถึง...เพลง I won't go home without you ที่ทำให้เราใจหาย มึนงง และพูดอะไรไม่ออกสักอย่าง
จากถนนคนเดินถึงหอเพื่อน
คิดถึง...การโดนโจมตีวันสุดท้ายของการอยู่เชียงใหม่
คิดถึง...โทรศัพท์ที่เงียบเชียบที่สุด
คิดถึง...การโทรกลับมาอีกครั้ง...และพูดทุกอย่างสี่ชั่วโมงติด(เฮ้อ...ทำไปได้)
คิดถึง...กำลังใจในการสอบจนเราสอบป.โทติด(ขอบคุณค่ะ)
คิดถึง...วันที่เราบอกว่า ขับรถดีนะๆ เดินทางปลอดภัยนะ ไปดีมาดีนะ ทั้งหมด อยากให้มันเป็นจริงๆไม่ใช่แค่การพูดออกไปเฉยๆนะ^^
คิดถึง...thesis ของบางคนที่ส่งมาให้ (น่ากลัวจริงๆ)
คิดถึง...อะไรๆที่ดาวว่าอะไรพี่ไป ให้อภัยดาวด้วยละกันนะ ไม่มีข้อแก้ตัว ว่าไปด้วยอารมณ์ล้วนๆ(โรคจิตก็ประมาณนี้แหละ)
คิดถึง...อีเมล์ คิดเลขไม่ออก"...คิด...ออกแต่...ถึง" น่ารักดีค่ะ ขอบคุณนะ
คิดถึง...ตอนที่ทำไมเราต้องสวนทางกันตลอด ไปแม่สอดมากทม. มากทม. ไปเชียงใหม่(ไม่เคยได้เจอกันซะที)
คิดถึง...แผ่นฟ้ากับผืนดิน(ไม่เคยโกหกเพราะเขียนจากใจ)
คิดถึง...ตอนที่รู้สึกเย็นๆที่หน้า
คิดถึง...Close to you
คิดถึง... บางคนบอกว่า สิ่งที่เราเขียนสวยงามมากกว่า วิทยาศาสตร์จะคิดได้(ขอบคุณนะ ดาวไม่อยากให้มันสวยงามหรอกค่ะ แค่อยากให้คนอ่านเข้าใจ เวลาที่ต้องคิดถึงใครคนหนึ่งมากๆ)
คิดถึง...บางคนบอกว่า ค่อยๆเป็นค่อยๆไปสิฮะ จะได้ไม่สะดุด
คิดถึง...เวลาที่ผ่านไป ห้าเดือนได้แล้ว..... ความรู้สึกของเรายังเหมือนวันที่ได้รับเครื่องลางสุขภาพอยู่เลย
คิดถึง...ตอนที่เราดีใจแทบแย่เมื่ออาจารย์บอกว่า จะให้มาพรีเซ็นงานที่เชียงใหม่
คิดถึง...ตอนที่ส่งจดหมายว่า ดาวจะไปเชียงใหม่ แล้วดีใจที่เขาตอบจดหมายเรา
คิดถึง...ตอนที่ได้สูดหายใจแรงๆ เมื่อเท้าเหยียบลงที่จังหวัดเชียงใหม่คิดในใจ "จะได้เจอหน้าแล้ว"
คิดถึง...ตอนที่เราลืมบอกเขาไป(อันที่จริงคือไม่กล้าบอกต่อหน้า) 5 วันมาเชียงใหม่ 1 วันดาวมาทำงาน อีก4 วันดาวจะมาหาพี่นั่นแหละ^^
คิดถึง...ตอนที่นัดเจอกัน หกโมงครึ่ง แต่พี่มา ทุ่มครึ่ง พี่โทรมาขอโทษ ดาวบอกว่า อ๋อ ก็พึ่งมาเหมือนกัน ใช่ค่ะ
ดาวพึ่งมา พึ่งมารอตั้งแต่ห้าโมงแล้วต่างหากล่ะ
คิดถึง...ตอนที่หิวแทบแย่
คิดถึง...ตอนที่บอกไปว่ากินขนมในห้องเพื่อนไปแล้ว อันที่จริงไม่ได้กินเลยต่างหาก
คิดถึง...ตอนที่กระเพาะรับประทาน...เรียบร้อย ท้องก็อืด กินข้าวราดแกงกะหรี่ช้ามากกว่าเดิม(ขอโทษค่ะ)
คิดถึง...ภาพที่ดาววาดให้ตอนอยู่เชียงใหม่ก่อนกลับ แต่ไม่มีโอกาสได้ให้ มันเขียนว่า
Remember...I miss you!
คิดถึง...ตอนนี้คงกำลังดูบอล เอเวอร์ตันกับเชลซี(ลืมบอกไปว่าดาวแปรพรรคมาเชียร์เชลซีแล้วตั้งแต่โดนกรอกหูทุกวันๆเกือบโดนเฮียเต๊ะตายคาที่ ฮ่าๆ)
คิดถึง...อีเมล์ทุกฉบับของพี่
คิดถึง...ข้อความทุกข้อความของพี่(ดาวยังเก็บเอาไว้อยู่)
คิดถึง...Notting Hill ฉากนั้น ดาวชอบที่สุดเลยล่ะ
คิดถึง...เพลงฉันดีใจที่มีเธอ
คิดถึง...pet society ที่ส่งมาให้เล่น(ขอบคุณค่ะ)
คิดถึง...รู้ไหม ทำไมดาวถึงยังคงตัดผมสั้น เพราะว่าบางคนบอกว่าจำหน้าดาวตอนผมยาวไม่ได้แล้ว
กลัวว่า ถ้าดาวไว้ผมยาว บางคนจะจำหน้าดาวไม่ได้อีก.....
คิดถึง...คำว่าใจปล้ำและวู๊ ที่ทุกวันนี้ก็ยังเขียนผิด ไม่รู้เหมือนกัน อาจเป็นเพราะดีใจเวลาได้ยินเสียงคนคอยแก้ให้เสมอๆมั้ง
คิดถึง...คำว่าบ๊ายบาย ที่ดาวชอบพูด มันดูปัญญาอ่อนแต่ดาวจะใช้กับเฉพาะบางคนเท่านั้น
และดูเหมือนว่าพี่จะไม่อยากพูดคำนี้กับดาวอีกแล้ว(ขอโทษค่ะที่ยังคงพูดกับพี่อยู่)
คิดถึง...เวลาที่อยากจะสะดุดขาตัวเองดูมั่ง เผื่อว่าอะไรๆจะดูช้าลงได้บ้าง
คิดถึง...เรื่องบังเอิญเล็กๆน้อยๆ ที่บังเอิญกลายเป็นเรื่องบังเอิญมหาศาลจนน่าตกใจ..
คิดถึง...ตอนที่รู้ตัวอีกทีก็ บังเอิญตกหลุมรักใครบางคนไป...และก็เอามันกลับขึ้นมาจากหลุมไม่ได้
คิดถึง...ดาวไม่เคยลืมเรื่องการเปรียบพ่อแม่เหมือนคนรักหรอกนะ ก็ดาวพูดเอง...ดาวก็ยังอยากรู้...พอถึงวันนั้นคงได้รู้เองแหละพี่....เหมือนกับที่ดาวก็ยังอยู่ตรงนี้และรอดูอยู่เหมือนกัน
.....
ความทรงจำถือเป็นลักษณะพิเศษอย่างหนึ่งของมนุษย์
มีคนบอกว่า พิเศษตรงที่เราเลือกที่ลืมหรือจำเรื่องบางเรื่องได้ ซึ่งดาวว่า มันไม่จริง
เพราะมนุษย์ไม่ใช่เครื่องจักร เพราะมนุษย์มีหัวใจ
จึงเลือกไม่ได้ว่าจะจำตรงไหน ลืมตรงไหน delete ตรงไหน
หัวใจของมนุษย์จำได้ทุกอย่าง บางครั้งก็จำในขณะที่ยังไม่ทันตั้งตัว
บางครั้งหลักฐานของความทรงจำก็กระโดดออกมาวิ่งเล่นในลักษณะของความฝัน
แต่ความฝันวันนี้พิเศษหน่อยนะ เพราะมันเหลือแต่ความทรงจำดีๆที่ฉันมีให้เธอ:)
.....
ถึงตอนนี้ ก็เกือบปีละเนอะที่เรารู้จักกัน ไม่ว่าจะดีหรือร้าย...
คุณความทรงจำจ๋า
แผลที่ข้อมือและความไม่เหมือนเดิมของร่ายกายบางอย่าง มันไม่ได้ทำให้ฉันลืมความสวยงาม
ที่บังเอิญเกิดขึ้นในความทรงจำของฉันหรอกนะ
ความทรงจำที่ฉันแอบยิ้มเสมอเวลาที่นึกถึง
เวลาผ่านไปนานแล้วและไม่เคยหวนกลับมา...
แต่ทำไมไม่รู้ ฉันจึงยังจำความทรงจำบางอย่างได้ดีเสมอ
และวันนี้ให้ถือเป็น วันความทรงจำแห่งชาติ เพราะฉันกำลังกระโดดข้ามอดีตที่ขมขื่นและความเจ็บปวด
ไปหาอดีตที่น่ารักๆ
ความทรงจำระหว่าง"ฉันกับเธอ"
"ความทรงจำของเรา"
จักรวาลของฉันกว้างใหญ่เสมอ...
กว้างพอที่จะให้ความทรงจำน่ารักๆเหล่านี้ได้กระโดดโลดเต้นอย่างสบายใจ
เหมือนกับที่ฉันกำลังสบายใจเช่นกันที่ได้มีความทรงจำเหล่านี้นั่งอยู่ใกล้ๆตัวเสมอ
ขอบคุณนะ.
: )
