Conference

posted on 08 Jun 2016 06:07 by daoinuniverse

ผ่านไปด้วยดีกับงานประชุมวิชาการของภาควิชาที่จัดให้นักศึกษาป เอกนำงานมานำเสนอโดยเปิดให้คนภายนอกเข้ามาวิพากษ์กัน

โชคดีมากที่ได้ศาตราจารย์อาวุโสอย่างอาจารย์จูเรียมาเป็นผู้นำใน sessionของเรา อาจารย์เป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านการเมืองเปรียบเทียบอย่างมาก

 

งานของเราได้รับคำชมอย่างมากในเชิงแนวคิดและการจัดวางกรณีศึกษาที่ทำกันถึง 5 กรณี อาจารย์จูเรียบอกว่างานของเรามีความจำเป้นและสร้างคุณประโยชน์ให้กับการศึกษานโยบายต่างประเทศของไทยและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อีกมาก

 

งานประชุมมีความวุนวายนิดนห่อย ตรงที่Luisaเพื่อนร่วมคลาสที่นำเสนอsessionเดียวกับเรานั้น โต้เถียงกับอ จูเรียแบบที่ไม่ลดลาวาศอก ทั้งๆที่อาจารย์จูเรียแนะนำค่อนข้างดีว่า กรณีศึกษาของอเมริกาและแอฟริกาใต้ในเรื่องพรรคการเมืองเด่นไม่สามารถเปรียบเทียนกันได้ Luisaเป็นนักเรียนทุนรัฐบาลจากบราซิล น่ารักนิสัยดีแต่มีอีโก้สูงไปเสียหน่อยเรื่องงานวิชาการ แต่ไม่เป็นไรเราเป้นเพื่อนกันได้ :)

 

เป็นอาทิตย์ที่แสนวุ่นวาย อาทิตย์นี้ต้องส่งเปอเปอร์เวอร์ชั่นสุดท้ายและสิ้นเดือนมีสอบเลื่อนขั้น สนุกสนานละทีนี้

อาจารย์ที่ปรึกษาคาดหวังในตัวเรามาก จึงเข้มงวดมากๆ ไม่ปล่อยให้เรางงงวยกับชีวิตเลย

 

 

หลังงานประชุม เรามีปาตี้เล็กในผับที่ภาควิชาเป็นคนจัดเลี้ยง สนุกดี ทำให้รู้จักเพื่อนๆทุกคนดีขึ้น รุ่นเรามีแค่เจ็ดคน ส่วนใหญ่เป็นคนอังกฤษ เกางๆทั้งนั้นจบจากอ๊อกซ์ฟอร์ดบ้าง ซอบอร์นบ้าง แต่ทุกคนก็เป็นคนดี ตบท้ายด้วย Neilเพื่อนชายสุดเฟี้ยวที่คุ้นเคยกับคนSEAมาก บอกว่า เรานั้นหน้าตาเหมือนสาวไทยโบราณลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา แต่นิสัยเหมือนสาวปารีส แหม่ มันชมหรือมันด่าช้านนนน

 

 

อยากบันทึกเอาไว้ เป็นความทรงจำเล็กๆที่ SOAS ก่อนที่เราจะแยกย้ายกันไปลงสนามวิจัยในพื้นที่ต่างๆทั่วโลก คิดถึงเพื่อนๆฝรั่งขี้นกทุกคนน้าาา ในฐานะที่เป็นคนเอเชียคนเดียวในห้อง ขอบคุณเพื่อนๆที่เห็นใจและเข้าใจไม่รัวบริติชอิงลิซ สำเนียงค็อกนี่ใส่เรา ไม่ไหวจะเคลียร์จริงๆ

 

ชีวิตในอังกฤษผ่านมาเร็วจริงๆ ใกล้จะครบปีหนึ่งแล้วที่อยู่ที่นี่

โลกหมุนไปเร็ว 

 ...............

 

อ๋อ เรื่องในเมืองไทย มีอัพเดทนิดหน่อย ตรงที่น้องนิคกับเราก็กลายเป็นเพื่อนกันไปแล้ว เม้าส์กันแหลกลาน ว่าด้วยอดีตคนรัก.... ทุกอย่างกลายเป็นเรื่องตลก

เราก็จบรื่องราว โดยที่ไม่ต้องวุ่นวายอะไรโดยการลบและบล็อคคุณชายไปซะ 

ถามว่ารู้สึกแย่ไหม ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรแบบนั้นมานานแล้ว ผ่านเรื่องเลวร้ายมาเยอะ และรู้สึกว่า ถ้าหากเราได้ระบายบนที่ที่คนที่เราโกรธไม่เห็น เดี๋ยวเราก็หายโกรธเอง  

ไม่ใช่ว่าโลกสวย แต่ทุกวันนี้คอมพิวเตอร์ท่คุณชายทำadapterพัง เพราะทุ่มลงพื้น เราก็ยังต้องใช้อยู่ แม่เราไมาสบายจากเหตุการณ์ที่คุณชายทำเรา และพ่อเราเป็นความดันก็เพราะว่าคุณชายโทรหาพ่อ และพี่สาวเปรตของคุณชายโทรหาบ้านเรา

 

คุณชายก็คงไม่รู้ว่าชีวิตเราลำบากแค่ไหนกว่าจะซื้ออะไรได้ในชีวิต ทุกอย่างมีคุณค่าของมัน ไม่ใช่ว่า ทุ่มของคนอื่นทิ้ง แล้วเอาเงินฟาดหัวซื้อใหม่แล้วทุกอย่างจะจบ ทุกวันนี้ก็ไม่เคยได้ยินคำว่าขอโทษ เอาเถอะไม่รู้ว้าจะพูดไปเพื่ออะไรคุณยาย เอ้ยคุณชายไม่รับรู้ เรื่องราวก็ผ่านมานานแล้ว คุณชายก็เวียนว่ายอยู่แถวๆเดิม ส่วนเราก็วายอยู่แถวๆเกาะอังกฤษ เดี่ยวคุณชายก็รู้เองเมื่อคุณชายมีลูก เชื่อเรื่องบาปกรรม

 

เรากับนิคหวังกันว่า เรื่องพวกนี้ พวกที่มีคนมาตามรังควานส่งข้อความนิรนามมาโวยวายน๊องแน๊ง หรือการจะมีคนมากล่าวหาป้ายสีเราลับหลัง ทั้งๆที่เราไม่ทราบเรื่องเลยคงจะค่อยๆหายไป เพราะเวลาในชีวิตมันเดินเร็วนะะะอย่าเอาเวลามาเสียเปล่าเลยยย

 

 

นักเรียนในอังกฤษคนหนึ่ง

 

ขอบคุณรัฐบาลไทยที่ให้เงินเด็กบ้านนอกคนหนึ่งมาเรียนนะคะ

...

ลอนดอน